W imieniu Duszpasterstwa Rolników, zwracam się z prośbą o żarliwą modlitwę do Pana Boga o uproszenie deszczu. Prosimy kapłanów, by odprawić zgodnie z prawem liturgicznym Msze Święte według formularza O uproszenie deszczu, a także inne nabożeństwa z prośbą o potrzebne nam wszystkim opady. Wiernych prosimy o udział w tych celebracjach. Przypominamy o tradycji śpiewania pieśni „Królu, Boże Abrahama” w sytuacjach, kiedy dotykają nas susza lub nadmiar deszczu. Modlitwa ta zanoszona do Pana Boga niech będzie wyrazem naszego zaufania w moc Bożej Opatrzności.

W 135. rocznicę ogłoszenia encykliki Rerum Novarum przez papieża Leona XIII, a także w roku, w którym przypada 70. rocznica Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, Rada Konferencji Episkopatu Polski ds. Społecznych pragnie wskazać na aktualność nauki społecznej Kościoła oraz zobowiązań moralnych podjętych przez Naród.


Encyklika Rerum Novarum, wydana 15 maja 1891 roku, stanowiła wydarzenie przełomowe, poprzez które Kościół w sposób wyraźny i systematyczny podjął kwestie społeczne m.in. problem pracy, sprawiedliwości i ładu społecznego.

Z radością przyjąłem wiadomość, że Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2027 Rokiem Ks. Franciszka Blachnickiego - wskazał bp Adam Wodarczyk, postulator procesu beatyfikacyjnego ks. Franciszka Blachnickiego - więźnia obozu koncentracyjnego Auschwitz, założyciela Ruchu Światło-Życie, twórcy Krucjaty Wyzwolenia Człowieka oraz Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów, którego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1995 r. 

Co by chciała powiedzieć nam dziś? Może warto tylko jedno: usiłować kochać. I zaprosiłaby do zachwytu: Bogiem, misterium Wcielenia Syna Bożego, Świętą Rodziną...

Wspomnienie o śp. Dr n. med. Monice Wójcik, współzałożycielce Instytutu Świeckiego Świętej Rodziny i współtwórczyni Instytutu Studiów nad Rodziną, przez wiele lat współpracującej z ks. abp. Kazimierzem Majdańskim w niesieniu pomocy rodzinom, chcę zacząć od dwóch słów: tęsknota i pragnienie.

Zapraszamy na spotkanie z Panem 23 maja 2026 r. (sobota), przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego, przy Archikatedrze Lubelskiej.

Czas zatrzymania, ciszy, modlitwy i bycia w Jego obecności – w kobiecej wspólnocie.

Przyjdź, by zaczerpnąć i na nowo odkryć piękno, które Bóg w Tobie złożył.

Przyjdź. Zobacz. Przyjmij.

 

Instytut Świecki Świętej Rodziny - jesteśmy instytutem świeckim życia konsekrowanego. To oznacza, że zostaliśmy powołani, by świadomie i konsekwentnie żyć według rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, zachowując świecki charakter życia i zaangażowania w sprawy świata. Naszym pierwszym „miejscem” zaangażowania w świat jest służba rodzinom. Jesteśmy tymi, którzy sami zachwycili się Świętą Rodziną i pragną Ją naśladować, a równocześnie ukazywać innym piękno życia w Nazarecie.

Przewodniczący Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC zaapelował do duszpasterzy oraz wiernych Kościoła katolickiego w Polsce, aby dzień 11 kwietnia 2026 r., stał się szczególnym czasem modlitwy o pokój w jedności z Ojcem Świętym Leonem XIV „Proszę, aby tego dnia w modlitwie wiernych, we wszystkich kościołach naszej Ojczyzny, zostało dodane specjalne wezwanie o pokój, który może przynieść jedynie Książę Pokoju” – napisał Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w przesłaniu do wiernych Kościoła katolickiego w Polsce. 

W tym wyjątkowym czasie świętych dni Triduum Paschalnego i Świąt  Zmartwychwstania Pańskiego życzymy Wam, abyście potrafili zatrzymać się i wejść w głębię Bożej Obecności – nie tylko na chwilę, ale tak, by naprawdę pozwolić Mu dotknąć serca.

Niech Boże Słowo objawia swoją żywą moc, rozjaśnia to, co trudne, i prowadzi ku nadziei, która nie zawodzi.

Niech stanie się światłem w codzienności i źródłem wewnętrznego umocnienia. 

Niech Zmartwychwstały Chrystus obdarza Was pokojem serca, który rodzi się z doświadczenia miłości – tej, która przyjmuje rany, przemienia je i nadaje im sens.

Błogosławionych Świąt Wielkiej Nocy!

Samotność jest jednym z najbardziej wymagających wymiarów powołania świeckich osób konsekrowanych. Żyjąc w świecie, bez codziennej wspólnoty klasztornej, realizują rady ewangeliczne w zwyczajnej przestrzeni pracy, relacji i odpowiedzialności społecznej. To napięcie — między ukryciem a misją, między ciszą a obecnością — stanowi integralną część ich duchowej tożsamości. Jednak samotność nie musi oznaczać izolacji. W perspektywie Kościoła jest ona przestrzenią
komunii.


1. Tożsamość: konsekracja w świecie
Konstytucja dogmatyczna Lumen gentium przypomina o powszechnym powołaniu do świętości (LG 39–42).

Wielki Post to nie czas deklaracji, lecz decyzji. Nie chodzi o to, by zrobić „więcej”, ale by zrobić konkretnie – i wiernie. Jeśli chcemy, by te tygodnie przyniosły owoc, warto postawić na jasne postanowienie. Takie, które da się zmierzyć i sprawdzić. Zamiast
ogólnego: „będę się starać”, lepiej określić: kiedy, jak i ile. 
Można:
•       wyznaczyć stały czas codziennej modlitwy,
•       podjąć jedną formę postu w określone dni,
•       częściej uczestniczyć w nabożeństwach pasyjnych,

Z okazji Dnia Życia Konsekrowanego składamy serdeczne życzenia wszystkim osobom, które swoją codzienność uczyniły darem – oddanym Bogu i ludziom. Życie  osób konsekrowanych jest świadectwem, że prawdziwa droga wiary nie jest samotnym biegiem, lecz wspólną pielgrzymką, w której liczy się wierność, wytrwałość i wzajemne podtrzymywanie się w nadziei. 

Niech codzienne „razem” umacnia konsekrowanych w chwilach trudu i pozwala z odwagą patrzeć w przyszłość, ufając, że Bóg prowadzi dalej, niż sięga ludzki plan.

Dziękujemy wszystkim osobom konsekrowanym za świadectwo – ciche, wierne i owocne.

Temat duchowości instytutów świeckich był wielokrotnie podejmowany, ale to nie oznacza, że nie potrzeba do niego powracać. Św. Jan Paweł II w posynodalnej adhortacji Vita consecrata uznał, że pierwszoplanowym założeniem dla każdej rodziny życia konsekrowanego jest życie duchowe na płaszczyźnie indywidualnej i wspólnotowej, gdyż od jego poziomu zależeć będzie „apostolska owocność instytutu, ofiarność jego miłości do ubogich, a także zdolność przyciągania nowych pokoleń” (VC 93). Jedynie wysoki poziom życia duchowego osób konsekrowanych może stać się porywającym świadectwem „dla ludzi naszych czasów spragnionych absolutnych wartości” (VC 93).